Saír de traballar, gozar do solpor no mar do Orzán, camiñar e camiñar pola inmensidade do paseo indo polo Matadoiro, polas Lagoas, pola Torre.
Vai anoitecendo, chego a San Amaro, xa é noite cando vou por Pelamios e San Antón.
Toca subir pola Marina e polos Cantóns.
Neste blogue tento contar o que son e o que me gusta - En este blog intento contar lo que soy y lo que me gusta
Subscribirse a:
Publicar comentarios (Atom)
Vodas de ouro
Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...
-
Hoy va de cine. El jueves fui al Colón, antigua sala de cine, a ver esta obra de Berlanga. Tiene una particularidad este ciclo: sólo se ech...
-
Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...
-
El domingo pasado decidí bajar un rato al Paseo de Riazor. La noche estaba plácida, invitaba a un paseo nocturno. Cuando llegué a la Plaza ...
Ningún comentario:
Publicar un comentario