Neste blogue tento contar o que son e o que me gusta - En este blog intento contar lo que soy y lo que me gusta
Amosando publicacións coa etiqueta Museos b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Museos b>. Amosar todas as publicacións
mércores, 16 de xaneiro de 2019
Cabaliños...
Expo da reprodución dos animais mariños no Acuario da Coruña. Os cabaliños machos son os que teñen o embarazo.
luns, 19 de novembro de 2018
No Acuario da Coruña...
Da miña visita do pasado xoves ó Acuario coruñés dentro da Semana da Ciencia, con entrada gratuíta os museos municipais do meu concello. Son medusas.
luns, 31 de xullo de 2017
Astronomía como cha contan...
Hai dous sábados fun por segunda vez a unha exposición que abriron a mediados de xullo na Casa das Ciencias. Esta expo vai estar moitos meses, e agardo que as excursións escolares do inverno non estraguen os módulos. Esta expo levou tempo preparala e necesitou dun equipo amplo de persoas. Paga a pena.
Con explicacións sinxelas e visuais, amósanos as informacións astronómicas que nos van chegando desde os medios de comunicación e analiza as razóns polas que son noticia os acontecementos astronómicos. Está de moita actualidade a contaminación lumínica que afecta á saúde dos seres vivos, desperdicia enerxía, gasta diñeiro e mata as estrelas e os planetas que poderiamos ver nos nosos ceos. Achega as solucións (sinxelas). Pero tamén nos fala dos exoplanetas que se descobren, dos astros curiosos, das expedicións de astronautas, dos satélites que se mandan, do cinema e da literatura que se crea a partir da contemplación do espazo exterior, do que pensamos e maxinamos arredor do que está máis aló do ceo...
Recomendo sinceramente vela. Só por achegarse ata o parque nun día soleado, pasear por aí, gozar da amabilidade do seu persoal, admirar as outras exposicións permanentes, máis antigas, contemplar na planta baixa o péndulo e os pitiños do día primeiro do primeiro dos museos científicos da Coruña... e mesmo ousar ver unha sesión de planetario (e, se empregan o proxector antigo analóxico, a vista pode ser de alucine...).
Sen dúbida, unha boa alternativa de ocio cultural para este agosto que comeza, unha boa excusa para visitar o concello no que nacín e no que vivo... Déixovos un pequeno artigo dun bo amigo, Hugo, que afonda máis e achega fotos...
luns, 15 de maio de 2017
Jano Muñoz
Jano Muñoz, artista coruñés, expone en el Kiosco Alfonso del Paseo de Méndez Núñez de A Coruña. Su pintura es fotográfica. Está especializado en retratos de personas que posen, conocidas (por encargo) o no y de paisajes.
En determinados retratos la persona ocupa toda la atención porque el fondo es negro. Se centra en la cara y es capaz de captar la expresión del carácter de esa persona. En las pinturas de paisajes llama la atención la multitud de detalles que pinta. Urbano Lugrís también es fotográfico en su pintura aunque en alguna recreación. como el famoso mural del Café Vecchio, no es literal en determinadas partes y crea de su cosecha. Su estilo en determinadas ocasiones acaba venciendo a la fotografía pictórica del lugar.
sábado, 6 de maio de 2017
Día da Ciencia na Rúa (mellor dito, no Parque)...
En A Coruña tenemos, en el primer sábado de mayo, un encuentro de tiendas expositoras de ciencia en el Parque de Santa Margarita, bajo la protección de los Museos Científicos que se iniciaron con la Casa de las Ciencias de este parque. Con el paso de los años, en la zona del Paseo Marítimo se instalarían la Casa del Hombre y de los Peces. Por eso el Estado eligió A Coruña para poner una sede del MUNCYT, para acercar el museo central madrileño al resto de España.
Preferentemente son los colegios públicos y privados, religiosos y laicos, de peques y adolescentes, los que exponen ciencia con una técnica expositiva sencilla, clara y amena. Después se fueron añadiendo grupos e instituciones científicas, algunas de alto nivel universitario, además de asociaciones de hombres y mujeres comprometidas con la naturaleza.
Yo participé hace veinte años, en el último año de Magisterio, con una explicación de la aspirina, en la tienda de la Facultad (ahora ya no suele participar).
Los Museos e Lugares de Ciencia de la ciudad tienen sus puertas abiertas para exponer lo que hacen. Son destacables las sesiones del Planetario del Parque.
mércores, 3 de maio de 2017
Urbano Lugrís na Coruña
Desde hai unhas semanas Urbano Lugrís amosa todo o seu esplendor pictórico na nosa cidade a través dunha magna exposición que abrangue tódalas plantas do local do Cantón e inclúe o restaurado mural da Coruña (versión adaptada da mesma península que pintara Baldi no 1669) que estivo no local que ocupou o Banco Hispanoamericano e despois o Vecchio, que se trasladou despois á esquina da Travesía da Mariña.
Con esta mostra, completa e coa visión de toda a obra que Urbano deixou espallada por todo o municipio e resto de Galicia en casas particulares, negocios de hostalería, casas do mar, sanatorios, igrexas (Vilaboa e Visma, esta última en proxecto que non se chegou a realizar) e edificios públicos, a partir do empréstimo das obras dos seus donos, dos fondos de arte de Afundación e de recreacións e fotografías daquelas obras que están pintadas na parede e que non se poden sacar (nalgún caso, coma nun caso da rúa do Pórtico de San Andrés, si se puido sacar), coma no caso do antigo restaurante Fornos. Temos lenzos de grande tamaño, mais tamén letras e miniaturas feitas para a aula infantil da igrexa de Vilaboa (Culleredo) e deseños para cristais.
Urbano tocou case tódalas figuras. Centrouse nos elementos mariños, paisaxísticos e relixiosos. Calquera persoa experta en arte pode identificar ó momento o estilo Lugrís, do mesmo xeito que se pode identificar rapidamente un cadro de Seoane, Díaz Pardo, Laxeiro ou Cebreiro. Mesmo a súa sinatura é tamén unha pequena obra de arte.
As dúas mostras están a poucos metros. Nos días laborables está aberta na maior parte do día ininterropidamente e hai visitas guiadas. Mesmo unha persoa na mesma tarde pode ir á visita guiada do mural coruñés do Vecchio que agora está na sucursal principal de Abanca de San Andrés e despois achegarse á da sede principal do Cantón, que está entre a Fundación Barrié e o edificio do Cine Avenida, coa portada tapada na súa grande parte por publicidade bancaria e que ten a parte superior descuberta.
Coma curiosidade, ó final da exposición da sede do Cantón Grande pódese visitar virtualmente a capela dos Santos Anxos de Bueu, deseñada polo artista e na que houbo cadros del (houbo, por desaparición por roubo).
xoves, 2 de febreiro de 2017
Museos...
Ultimamente estou indo os domingos logo de xantar ós museos científicos do concello: os do Paseo Marítimo, que son Domus e Aquarium.
Quizais a única pega é que falta a renovación constante de pequenas exposicións sobre aspectos do mundo científico. Actualmente hai unha boa sobre o mexillón de Galicia no Aquarium. De tódalas maneiras, se se tarda en ir, volver ver os módulos ou centrarse nunha zona concreta para vela polo miúdo sempre dá sorpresas. Con frecuencia, pola teima de ir ás présas e dar unha ollada superficial a todo, non profundizamos e non vemos apenas nada.
mércores, 9 de novembro de 2016
Exposicións na Coruña nestas datas...
Hai tres exposicións moi interesantes na cidade da Coruña: a obra de Sorolla distribuída en dúas exposicións (museo de Belas Artes da rúa de Zalaeta e sala de exposicións da Fundación Pedro Barrié de la Maza no Cantón do Obelisco) e outra científica no grande corredor do Fórum Metropolitano da zona do Parque Europa sobre unha grande granxa experimental que había na zona e que ocupaba terreos que hoxe ocupa a saída da Avenida do alcalde Alfonso Molina.
xoves, 3 de novembro de 2016
Día de viaje...
Regreso de Betanzos. Años ha que no pisaba esta tierra del río Mandeo. El bus te deja en la puerta del Museo das Mariñas. Edificio clásico de piedra bien conservado con dos plantas que da un repaso a la historia de Betanzos desde los castros hasta la República pasando por sus tradiciones y sus sitios emblemáticos.
El programa de la Galega "Un nome, unha rúa" fue el culpable de que subiese por la rúa do Castro e hiciese varias visitas (el Centro Internacional de la Estampa Contemporánea, la iglesia de Santiago, el bar Lanzós, la Libraría Biblos...).
Segunda parada: el Pasatiempo. Lo encontré rápidamente, bajando por la zona de la Praza de Alfonso IX (antiguamente plaza de Valdoncel). Hay dos parques: el Pasatempo Novo y el Pasatempo Vello, unidas por un puente metálico con techo para guarecer de la lluvia. El viejo obviamente merecía mi atención: se notan las faltas por vandalismo, el estanque lleno de vegetación. Tiene el encanto de la decadencia. Tiene varias plantas. La joya son las grutas subterráneas y la recreación de las cuevas prehistóricas. La zona del estanque con templete, parecido al del Parque de San Diego coruñés, es coqueto. El Pasatempo Novo está bien cuidado con su zona ajardinada y con zona de estanques y patos que descansan y caminan. La Guerra Civil destruyó mucho patrimonio y después se convirtió en campo de concentración. Ahora actualmente el abandono y el gamberrismo hacen mella aunque hay elementos (mapas de América, el árbol genealógico del Capital, animales grandiosos de piedra) que lo hacen inconfundible en el paisaje betanceiro, al lado del campo de fútbol, de la escuela infantil y de la piscina municipal.
Como colofón, a la salida de la ciudad, un lavadero obra de los indianos García Naveira, aún utilizado para tender la ropa con muchos tendales, aunque se nota también aquí el abandono.
domingo, 7 de agosto de 2016
Una sesión de planetario...
Ayer, en un día esplendoroso, como tenía tiempo, me acerqué al Parque de Santa Margarita para ir a una sesión de planetario, atraído por la lluvia de estrellas de San Lorenzo que va a haber próximamente. También había en los exteriores el "Parque das Utopías", dedicado al Medio Ambiente, en el que me dieron un pequeño embudo las de las "Mulleres Colleiteiras". Me acerqué hasta el área canina, aunque hay que tener cuidado con algunos perros: nunca sabes si los ladridos son inocentes o si pueden expresar otra cosa más grave. Lo curioso es que los dueños estaban muy lejos. Si hubiese algo grave, no podrían evitarlo. Quede aquí constancia del hecho. No es una zona exclusiva para perros y propietarios, pero el o la que entra ya sabe a lo que se arriesga.
En el Planetario, mucho turista y la visión del cielo de la noche. Debido a la contaminación lumínica, sólo pocas estrellas: el llamado "triángulo del verano" y el carro de la estrella polar, que señala el Norte, visible en Galicia. El señor que explicaba no sólo puso el cielo con el nuevo proyector digital que utilizan desde hace tiempo, sino que puso el anterior, el de los primeros años de la Casa de las Ciencias, mucho más nítido y oscuro, no sé si por el proyector o por los cielos de aquella época. Comentaba Suso, el técnico, que hace muchos años, en la noche del Parque se podían ver muchas más estrellas, que ahora están reducidas a las de primera magnitud. También señaló que al lado de la Luna, estaban varios planetas, al lado de la línea del horizonte (Júpiter, Venus, Marte...).
Curiosidad: uno de los asistentes era un gallego que fue con diez años a las sesiones del Planetario cuando abrió la Casa de las Ciencias y que hoy vive en Canarias y que vino con toda su familia.
xoves, 30 de xuño de 2016
Por Pontevedra...
Tiven o impulso de ir hoxe a Pontevedra. Sabía dunha nova exposición dedicada a Castelao, e non defraudou, porque ten moita documentación, de tal maneira que tes que ir devagariño, con calma. O museo está aberto todo o día así que hai tempo.
A expo está no último edificio aberto, o máis próximo á zona do río Lérez, nunha das saídas da zona monumental, cada día máis peonil. Fala da estadía de Castelao á Pontevedra nun ano mítico, o da creación na rúa do rego da auga da Coruña das Irmandades da Fala, que tería máis grupos en Galicia, Pontevedra sinaladamente, un foco de creación cultural. Cando Castelao chega, intégrase tanto na vida cultural e logo política que participa na primeira película galega (muda) galega, "Miss Ledya" e despois fará de todo na vila do Lérez: investigacións arqueolóxicas, moitas caricaturas, murais para os cafés do centro, deseños de publicacións da intelectualidade da vila e da época, creación do Museo do que estamos falando, creación do Seminario de Estudos Galegos... Castelao escribe, moito, ós amigos e tamén debuxa e debuxa moito obras de arte que vai encontrando e escenas típicas da sociedade da época...
martes, 24 de maio de 2016
Máis de museos...
A verdade é que na Coru non nos podemos queixar por museos... e hainos variados, ademais. Agora mesmo estou pensando no de arte contemporánea da defunta empresa galega de electricidade Unión Fenosa, que tiña dentro de si un moi valioso museo eléctrico, que, se cadra, podía ter máis tirón cás obras contemporáneas. Desapareceu, desgrazadamente, e agora só hai o punto de exposición das tendencias artísticas de hoxe en día. O museo é amplo con galerías abertas. Hai dúas á esquerda desde o sala de entrada, unha na planta baixa e outra na planta de enriba e dúas na banda dereita, que , aínda que están unha encima da outra, non se nota tanto ó haber unha escaleira, que dá acceso tamén a unha zona de repouso con máquina de cafés (comercio xusto tamén) incluída.
Neste grande museo, que está na fin da Avenida de Arteixo (oficialmente aínda Arteijo, pero o Concello hao cambiar, xa que forma parte dos seus principios ideolóxicos irrenunciables), enfronte da zona da grande área comercial Marineda que inclúe o Ikea para Galicia (xa non hai que ir a Asturias ou Portugal), hai a exposición permanente dos fondos da empresa eléctrica que financia o Museo (agora a empresa catalana Gas Natural) e tamén exposicións pequenas e grandes de artistas españois e internacionais, que amosan de xeito temporal, aínda que hai tempo para ir ver e gozar xa que unha exposición soe estar tres ou catro meses.
sábado, 21 de maio de 2016
Noche de museos...
Mayo tiene una serie de celebraciones culturales importantes: unas mayores, como el 17 de mayo, Día das Letras Galegas, y otras menores o reducidas al ámbito local pero que ya tienen décadas de existencia, como el día de la ciencia en la calle (mejor dicho, en el monte) y ésta de hoy de los Museos, que siempre he celebrado cada año de una manera distinta.
Este año hay dos opciones, porque lo tengo un poquillo complicado por razones laborales: o pillo visita guiada en el castillo de San Antón, uno de los museos más antiguos de la ciudad, nacido a raíz de las excavaciones en el Castro de Elviña (y otros castros de la comarca) o voy a Bellas Artes, nacido gracias a la infraestructura del gran convento de Capuchinas de la zona de Panaderas (junto a la Plaza de España y a mi lugar de primeros pasos, la calle de Varela Silvari), pues hay nueva exposición del pintor Álvaro Cebreiro. Hay más ofertas porque en Coruña hay muchos museos (municipales, estatales y autonómicas) de distintos estilos (científicos, históricos y artísticos). En la web municipal (coruna.es) está toda la información.
luns, 2 de maio de 2016
Na Torre...
Estou sendo moi regular agora á hora de publicar. Iso é bo sinal.
Hoxe, cun sol esplendoroso, veño da Torre. Literalmente. Non veño só da península e do parque externo do Faro, senón que veño da mesma Torre. Descubrín no xornal que hoxe é gratuíta a visita. Como estaba próximo á zona, desde o Porto, fun andando subindo pola zona do Campo da Leña, Orillamar, San Amaro, Cárcere. Había pouca xente, turistas, por suposto. Estaban a piques de cerrar a terraza da parte superior. Recoñezo que me dá yu-yu. Os chanzos son pequeniños e os relanzos teñen unha moi boa estrutura admirable, con ventás de tódolos tamaños. Mesmo deixan moedas nos cristais dalgunha.
venres, 29 de abril de 2016
De turismo interior...
É moi curioso que cando temos tempo libre (días ou vacacións) xa liscamos da nosa zona habitual. Endebén, non adoitamos explorar tódalas posibilidades da nosa cidade ou concello.
Eu onte descubrín que non tiña caducado o carné que me franquea o paso ós museos municipais coruñeses e fixen, por vez primeira na miña vida, na mañá de onte, visita ós tres. Na Coruña apenas hai distancias e pódese facer. No medio, o impresionante Paseo Marítimo, que, con bo tempo, gaña moito.
Coincido na crítica de que tardan moito en cambiar de exposicións grandes, pero as pequenas cambian continuamente: hai unha de fotografías de ceos estrelados na Casa das Ciencias e outra de paisaxes do mundo, sexan humanas ou animais, que impresiona, esta no Aquárium Finisterrae, na que tamén hai unha pequena mostra do fotógrafo da emigración galega portuaria Manuel Ferrol.
martes, 26 de abril de 2016
No Aquárium...
Creo que non falei, nestes meses de vida do blogue, dunha das nosas estrelas coruñesas: a Casa dos Peixes.
É moi doado de encontrar: está ao pé da Península da Torre e da praia do Areal (o nome oficial é "Lapas", pero o nome antigo é este. De feito, as sucidades da zona da rúa do Areal, no Monte Alto -aínda está esta rúa - verquían nesta praia, que, de feito, case non servía para o baño e empregábase para isto).
Tíñase a grande vantaxe de que podían emprega-las instalacións antigas dunha antiga cetárea. Polo tanto, tiñan recintos que se podían adaptar para peixes sen grande dificultade, tanto por dentro coma por fóra.
As salas son moi distintas. Polo tanto, o paseo vólvese unha aventura e nada aburrido. Son aproveitados moi ben os espazos pequenos para exposicións que van cambiando. Non só son científicas senón tamén históricas (fotografías dos portos de Galicia) e artísticas (as bandas deseñadas que teñen como común motivo o mar).
Hai dúas grandes salas diferenciadas que teñen distintas paisaxes: nunha, na grande que conteñen módulos explicativos dos oceanos e das zonas de costa, hai peixes propios dos litorais de noso e noutro, na zona subterránea, que é a que máis engaiola, porque recrea o submarino do Capitán Nemo de forma circular e, con música clásica, vas vendo as distintas especies, moi diferentes, pasar e ir e vir...
A zona externa convértese nunha grande terraza que dá á inmensidade do oceano Atlántico que nos rodea e invade ó longo de todo o Paseo Marítimo. Ves toda a liña do horizonte e todo o azul que asolaga os ollos...
sábado, 23 de abril de 2016
Escapadas...
Esta semana estoy "escribidor". Reconozco que no es fácil tener un blog. No es por falta de tiempo, sino por tener qué decir. Escribo cuando se celebra hoy el Día del Libro. Leer siempre es un acto de libertad.
El jueves pasado me atreví a hacer una "escapada", completamente a pié, desde donde vivo hasta Oleiros, hasta la zona de la costa que es fronteriza con Coruña: la archifamosa Santa Cristina, que impresiona en su avenida principal de playa larga, locales de marcha, hostelería y chalés.
Recomiendo fijarse en las placas de cerámica de Sargadelos que, en gallego, nominan las vías: unas utilizan los nombres antiguos, otros son culturales y hay otros que no disimulan la ideología de la Alcaldía. Cuando se sube desde la zona de costa de la playa de Santa Cristina hasta la vía que va a dar a Perillo y a la salida del Pasaje, uno se encuentra con algo inconfundible que ya no deja lugar a dudas....
Después del Pasaje, se sale a Palavea y Corveira. Hay otra ruta que también pide piés: la del Paseo de O Burgo, ya en Culleredo. En la zona de Palavea está el eterno Alcampo, y digo eterno porque han aparecido nuevas áreas y otras han cambiado de nombre. En Los Rosales (antiguo Labañou) aún se sigue diciendo "Pryca" para el actual Carrefour. Desde aquí se puede seguir andando (por favor, no atraveséis esta vía que hay pasos elevados y hubo recientemente una muerte desde la zona del Coliseum) hasta la zona de A Zapateira y Elviña (zona universitaria), recomendable por su zona de aldea y por su Castro (bien conservado ahora que ya no está a monte y está vallado y bien cuidado. Hay visitas guiadas. Los fondos encontrados están en el Museo Arqueolóxico "Castelo de San Antón")...
domingo, 7 de febreiro de 2016
Padrón, ponliña verde...
Xoves, día libre... Confeso que ver a placa antiga da rúa coruñesa do Papagaio me moveu a colle-lo bus e a desprazarme ata Padrón, nun día esplendoroso. Ás 11 xa estaba axiña na porta da Fundación Pública Galega Camilo José Cela, sen saber que a visita sería guiada.
As casas dos cóengos da Colexiata de Iria Flavia, aldeíña que está fóra da vila de Padrón, pero pertencente ó Concello, acollían cada unha delas a unha obra de don Camilo: textos manuscristos, edicións, traducións, críticas, reseñas en prensa, versións cinematográficas, lugares físicas de escritura e placas dos nomes das rúas nas que se xestou a obra literaria.
A parte de arriba está adicada a coleccións persoais e curiosas do escritor, propiedades del, patrimonio cultural e labor editorial do escritor e da Fundación... Como colofón o grande xardín que hai de resultas de tira-los muros das casas e de xuntar todo o espazo (as casas están unidas polas portas e a solaina de galería branca distingue a sé da Fundación das outras casas doutros particulares, entre elas a do cura da Colexiata, patrimonio do Arcebispado...).
Ver con tempo, antes de xantar á beira do río, o camposanto de Iria, coa campa do escritor facilmente identificable, a unha beira do camposanto e ter conta do tempo para marchar no tren (un pracer persoal. Inda me deu tempo a unha visita rápida á casa de Rosalía, anovada e brillante nun día de bo tempo...) foi a fin dunha viaxe desexado, despois de botar tempo sen ausentarme da Coruña no tempo libre...
sábado, 7 de novembro de 2015
Pontevedra y su Museo...
Prometí una entrada sobre mi visita a Pontevedra el jueves pasado. Quería ir a ver el Museo, que en realidad es un complejo museístico de seis edificios, situados en el casco antiguo de Pontevedra.
Empieza por las ruinas del convento de San Domingo y tiene cinco edificios más. Uno está destinado a ser edificio de administración de las instalaciones, dos más en la zona de Pasantería (pegados, junto a la Praza da Leña y cerrados por reformas, al igual que el convento) (respeto el nombre de las placas de las rúas, en gallego) y los dos restantes cerca del río Lérez, ya en zona de ensanche, moderna, en la calle del Padre Amoedo. Están unidos por puentes cubiertos, que unen el antiguo edificio de los jesuitas con el edificio de planta moderna (el Sexto), inaugurado hace unos años
El edificio Sarmiento está dedicado a la historia y al arte antiguos, desde los principios de la humanidad centrándose, obviamente, en la provincia de Pontevedra: los restos arqueológicos desde la cultura castreña hasta la delimitación por conventos de la época romana pasando por la cerámica moderna valenciana y de Sargadelos.
El sexto, que nos recibe con una exposición temporal de Portela (actualmente), ofrece una completísima exposición del arte gallego y español clasificado por siglos. Es de destacar el espacio que destaca la figura de Castelao, con un fondo detalladísimo.
martes, 3 de novembro de 2015
De viaxe a Pontevedra...
O xoves, se non se torcen as cousas, visitarei Pontevedra para visita-lo seu famoso Museo, obra, entre outros, de Filgueira Valverde. É moi grande, pero, como hai todo o día e completa tranquilidade, coido que imos dar feito. Vai ser unha aventura localiza-lo Museo e ir polas rúas.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
-
Hoy va de cine. El jueves fui al Colón, antigua sala de cine, a ver esta obra de Berlanga. Tiene una particularidad este ciclo: sólo se ech...
-
Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...
-
El domingo pasado decidí bajar un rato al Paseo de Riazor. La noche estaba plácida, invitaba a un paseo nocturno. Cuando llegué a la Plaza ...

