Amosando publicacións coa etiqueta Hostelería. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Hostelería. Amosar todas as publicacións

venres, 13 de outubro de 2017

Unha voltiña polas Fragas...

Día libre, bo tempo... todo convida ás Fragas. Evidentemente, todo predicía que ía ter compañeiros e compañeiras... Familias, grupos, mascotas, bicis, coches pasando, os carreiros transitados...

Onte, día do Pilar, con todo a favor, fun coma de costume desde a Pontedeume ata o portal de Ombre. Coller unha hamburguesa da raza vacúa cachena no Andarubel para solucionar o da comida, simultanear a pista forestal co vieiro dos comendeiros (pola primeira parte, entre Cal Grande e Fornelos) e logo seguir pola principal para chegar rapidamente (vese que o meu paso foi máis rápido do que eu cría) ata Caaveiro. Subir pola lousa ata a taberna e despois baixar e internarme pola Ventureira o tempo prudencial para ter tempo despois para volver con tempo ata a vila (menos buses de volta á Coruña polo festivo nacional) e mesmo ter tempo para terracear na praza do concello eumés unha miguiña ó solpor...

domingo, 5 de marzo de 2017

Imos cara ó mar maior...

De Luar na Lubre, grupo fundador da tradición actual da música celta en Galicia desde o 1986. Con concertos na Galicia e no resto do mundo, con lugares de hostalería na rúa do Orzán coruñesa que potencian este tipo de música e en xeral a nosa música máis tradicional galega... Mítica A Cova Folk, xa desaparecida... Quedan a Cova Céltica nesa rúa e A Repichoca na rúa da Orillamar na Atocha...

xoves, 29 de setembro de 2016

El Jazz Filloa de A Coruña

Hoy toca comentario de un local que lleva desde el año 1980 en el entorno de la calle de San Andrés organizando selectos conciertos sólo de jazz, una música tranquila y armónica para pasar una buena velada con un buen licor y, si se puede, con buena compañía.

Desde la Plaza de Pontevedra, se sigue por la calle de San Andrés y, un poco después de la Iglesia del mismo nombre y antes de llegar a la calle del Torreiro, a mano izquierda hay una calle que sube hasta la larga calle del Orzán, llamada rúa ciega y allí, un poco antes de llegar al Orzán (no se confunda esta calle con la ex-Juan Canalejo y ahora Socorro -el nombre tradicional y primero-), está este local que está en un sótano, pero sorprende por su cálida decoración. 

El tamaño reducido no quita encanto a este local limpio y con muchos carteles de los conciertos y del mundo del jazz. Una de las joyas de la corona es la antigua placa de la rúa, junto con otra de "Bourbon Street". Las mesas y las sillas son tradicionales y la barra armoniza con el conjunto. En la página web (tecléese en el navegador el nombre de la sala) se encuentra la información de los conciertos. Suele haber dos pases de las sesiones. Muy recomendado. Ad multos annos.

luns, 22 de agosto de 2016

Heladerías en mi municipio...

Si un-una turista desembarca, es posible que se encuentre en la avenida central de la zona del puerto varias heladerías, que tienen un horario amplio en esta época, debido a la afluencia de visitantes, a la propensión de los vecinos a "bajar al centro" y disfrutar de los servicios hosteleros con la familia y amigos con el buen tiempo, que invita al paseo relajado y al disfrute de las actividades de las fiestas municipales.

Voy a citar dos (hay más). Confieso que las selecciones siempre dependen del gusto personal y, en consecuencia, subjetivo. Estas dos están cerca, enfrente del Teatro Colón, que forma parte del edificio de la Diputación coruñesa, al lado de los jardines de Méndez Núñez. Una es muy pequeñita, pero ofrece helado casero, fresco y de muchos sabores: la Colón. Otra es el despacho de los productos de las vacas de la "Granxa O Cancelo", cooperativa de Miño, que hace sus productos de repostería con leche natural de vacas gallegas bien tratadas y paga un precio justo a las granjas (espero que también haga lo mismo con las empleadas de sus tiendas, que llevan el nombre de "Bico de Xeado" -"Beso de Helado"). También tiene muchos sabores para elegir y también os podéis llevar leche fresquita de sus vaquitas (consúmase pronto, que no es como el brick) o sidra Maeloc, artesanal hecha con manzanas de Chantada (Lugo).

luns, 23 de maio de 2016

Una pequeña manía...

Abundo en lo que escribí ayer. Tengo una manía: no tener reparos en leer en hostelería periódicos atrasados. Normalmente se echa un vistazo a la prensa, pero siempre quedan noticias ocultas o no se lee con suficiente atención. Pero hay sitios que tienen obsesión por retirar la prensa atrasada. No lo hacen con revistas (puede haber revistas del año pasado incluso) y suplementos. Se enfadan si se coge el periódico de ayer. 

No pasa eso en todos los sitios, es cierto, y es verdad que la prensa es propiedad del dueño o gerente e impone sus normas, pero es una mala gestión empresarial, porque tú pagas la consumición no sólo por la consumición en sí sino por el local y el ambiente completos, todo lo que te ofrece, incluido el trato humano. Curiosamente, en la mayoría de los sitios, se permite a un señor o a una señora estar tiempo y tiempo con el periódico, estudiándolo pormenorizadamente como si fuese el temario de la oposición, con el café o la bebida ya acabada hace tiempo... Curiosidades... Feliz comienzo de semana, por aquí por Coruña (en plena aldea de Gramela) con muy buen tiempo...

xoves, 19 de maio de 2016

El Bâbâ...

Recomendación musical y hostelera: el Bâbâ Bar, que está en un bajo de la calle coruñesa de José Luis Pérez Cepeda, junto a la esquina con la calle de Calvo Sotelo, en la zona de Riazor (esta zona tiene una oferta de salas interesante: el Playa, el Garufa (nuevo) y el Leclub, en una zona que está estrictamente antes de la zona de marcha del Orzán-Canalejo.

Hoy me he encontrado con la dueña, con la que he tenido trato mínimo y educado las veces que he estado ahí (por Silvia Penide, Félix Arias, Entrelas). El trato de hoy ha sido de más palabras (yendo más allá de las estrictas para la comunicación básica) y ha sido muy enriquecedor y cálido. Cálido también es el clima del local: bien cuidado, con dos partes diferenciadas para cenas y conciertos, una cuidada oferta gastronómica sencilla pero bien cuidada y una programación variada y distinta, no sólo con música sino con teatro y monólogos. Tiene colaboraciones con asociaciones del municipio, por ejemplo, un concierto por los veinte años de Cuac FM (Universidad) con Brais Morán (Loretta Martin) y su Cruzando o eclipse, curiosamente el día del concierto de Silvio Rodríguez en el Coliseum, al que quizás hubiese ido si tuviese veinte años (ahora me interesan otras personas, aunque los estilos musicales amados siguen siendo los mismos. Por fortuna, para que las etapas de mi vida sean distintas y tengan identidad propia).

venres, 22 de abril de 2016

No Filloa...

O martes pasado gocei dun breve concerto nocturno nun local que xa é un clásico e unha rareza: o Jazz Filloa, da rúa Cega, que está entre dúas rúas tan longas coma fundamentais na Coruña: San Andrés e Orzán.

Digo que é unha rareza porque se dedica a un estilo pouco coñecido e pouco desexado, pola harmonía e tranquilidade dos seus sons, ideal para a fin dun día duro. O sitio é pequeno e íntimo, cálido, nun baixo dunha rúa escondida da zona antiga da cidade. O local cumpriu xa os trinta e cinco anos. Oxalá teña continuidade no futuro: é o sitio ideal para que os pequenos grupos musicais que ensaian na cidade coa formación das escolas de música e do Conservatorio poidan dar a coñece-la súa música.

venres, 1 de xaneiro de 2016

Murais na Coruña...

Onte, ó ver o mural de Camilo Díaz Baliño, pai de Isaac Díaz Pardo, do Belén da Grande Obra de Atocha, do ano 1927, moi ben conservado, pensei que debían estimalo os que defenden a conservación e exposición pública dos murais de edificios de hostalería e outros pintados por Lugrís Freire, en especial o do local que ocupou ata hai pouco o local Vecchio da rúa Real, preto do Obelisco, coa visión particular da liña de costa coruñesa deste pintor que facía a súa arte a cambia de cuncas...

sábado, 3 de outubro de 2015

"La Favola"

Un sitio recomendable na Agra do Orzán é "La Favola". É un sitio pequeno, pero agradable, pintado de verde e coas cadeiras e mesas ben postas. Hai poucos sitios e o lugar é bo, así que, a determinadas horas de días non laborables, cómpre reservar... ou chegar á primeira hora.

Aínda que se centran na pasta típica italiana, tamén teñen carnes. A sección de pasta é grande e fresca, feita no propio momento. Polo tanto, a espera paga a pena para ter un momento cálido. Teñen tamén para levar ó domicilio, aínda que máis ben se presta para aquilo tan coñecido de "saír a cear fóra", en parella ou en familia ou cos grupos de amigos. A atención é tamén moi agradable.

sábado, 26 de setembro de 2015

El Emporio...

Esta entrada se podría considerar publicidad encubierta. Pero considero que hay que dar buenos consejos y asesorar bien. De la misma manera que si en pleno centro de mi ciudad me preguntan por un sitio de comidas, yo no los voy a mandar a un sitio malo o donde claven. A no ser que no les importe pagar bien, claro está... O no voy a mandar a algunos sitios de la calle de la Florida... en el que algunos tripulantes acabaron pensando que era un local ordinario... y se marcharon en seguida porque es zona de farolillos rojos, lo que antes eran Tabares y Papagayo...

Uno de mis sitios preferidos para comer es el Emporio de los Sandwiches. Está al final de la Avenida das Cunchiñas, en el entorno de la Plaza del Comercio, desviándose hacia la derecha desde la rotonda de esta plaza. Tiene la particularidad de que está en una zona en la que sólo hay pisos...

El local es agradable, grande, limpio, con mucho personal muy amable y eficaz. Se tarda en servir porque los sandwiches, hamburguesas, perritos y postres se hacen a mano. Se hacen con productos frescos y con la sabiduría gastronómica de décadas. No dudan en hablar con la gente (cuando no están con muchos pedidos). Hay varias generaciones de la familia trabajando allí. Te sientes a gusto y vuelves. Cuando se dan estas circunstancias, apenas necesitas redes sociales ni webs porque la buena fama se transmite a través de la gente o te quedas satisfecho cuando vas por primera vez...

Vodas de ouro

 Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...