O Filloa con nova web

 Aquí, un adianto da nova web do Filloa...

Vodas de ouro

 Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos estea aínda pechado...

Carroipaz

Nesta aldea medrou o meu pai de neno e eu botei aí moitos agostos. Conseguín esta foto da entrada da Galipedia deste lugar.

Carripás, Carroipaz, Teixeiro, Curtis.

Curiosamente esta foto foi tirada a principios de agosto (de 2018).

¡Salta!

Esta peli é unha obra mestra. Veño de ver agora un dos sitios clave do argumento.

Rodada principalmente na Coruña, presenta os mundos da xeración dos 80 e a destes anos, a través, sobre todo, da súa tecnoloxía.

É un canto á afectividade máis desinteresada, espontánea, a través da convivencia de dous nenos irmáns en pleno tempo libre de verán nun barrio popular urbano moi diferenciado dentro da Coruña.

O pasado e o presente conviven no mesmo lugar, cos seus choques.

Momentos de humor, aventura, pero tamén... e ata aquí podo ler.

Védea: está xa en deuvedé.

Un escrito meu

Deixo aquí un texto publicado na Voz de Galicia neste pasado agosto.

No corazón das Fragas

Estamos xa no outono pero non esqueceremos este verán.

O xardín botánico do Burgo

Onte deume por ir ó Paseo da ría do Burgo.

Impresiona tanta amplitude e variedade de zonas verdes pegadas ás zonas interiores de lagoas. Tamén hai moito baño que non hai na zona similar de Coruña.

Hai obras de dragaxe interna da ría, así que hai que dar un desvío, xa próximo á zona residencial do Burgo.

Atopei a entrada do xardín botánico da ría do Burgo. Quedaba tempo antes de que péchase, así que entrei.

Está dividido en dúas zonas diferenciadas: unha que ten un edificio para actividades de natureza, con grande arboreda, e outro sen bosque, destinado a hortas urbanas, con obras que veñen de obradoiros de formación profesional enfocado a actividades de xardinería e equipamento desta serie de espazos. Logo souben que se soe aproveitar esta explanada para infraestrutura de grandes concertos (de aí que non sexa un bosque coma a outra área, na que hai concertos de estilos musicais máis tranquilos e pequenos, coma jazz, por exemplo).

A zona de bosque encanta para desconectar, aínda que lle falte mantemento en equipamento coma pontes e letreiros.

Falta tamén máis sinalización porque nin desde o paseo da ría nin desde a estrada principal de Acea da Ma e O Burgo se ve claramente a zona de entrada principal.

Don Carlos

Morreu un querido amigo, Carlos García Cortes.

Compartimos moitas conversas desas cultas, era un erudito na fe católica, na cultura galega e na nosa Coruña.

Deixo ligazóns dos ecos da súa morte.

https://www.laopinioncoruna.es/coruna/2023/03/29/fallece-sacerdote-docente-escritor-corunes-85319383.html

https://parroquiadesanantonio.org/2023/04/08/funeral-de-d-carlos-garcia-cortes/

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/coruna/coruna/2023/04/15/carlos-garcia-cortes-corunes-sacerdote-mestre/00031681553465203888925.htm

Defuntos

Hoxe tocou pola mediodía a ruta dos cemiterios. É a miña celebración dos Defuntos, dos que tanto me deron. Desde Feáns ata San Amaro. Tranvías de La Coruña ten un servizo eficiente de longa distancia e sabendo dos atallos podes aproveita-lo tempo. A morte así tórnase unha lembranza agradecida e chea de paz, cánta paz dá camiñar polo silencio dos nosos antergos camposantos, lonxe de tantos ruídos e da frivolización da morte, ese feito biolóxico que tanto impresiona e que nos deixa fóra de xogo...

Casas

Ao final sempre volvemos ás casas, nelas sentimonos seguros e apoiados.

Por iso alí sempre nos esperan os recordos e procuramos que teñan as máximas comodidades.

Pospandemia

Parece que xa estamos lonxe da pandemia, aínda que aínda hai vacinas por aí para os maiores.

Resucitan os vacinodromos.

Tivemos un verán cun estoupido de vida en tódalas actividades sociais institucionais e informais. Supoño que a intensa calor da que nos lembraremos durante moito tempo deixou ko o virus.

A xente agradeceu volver ó de sempre. Somos seres sociais: somos capaces de arriscarnos por dialogar, compartir cos outros.

Desde a miña terraza

 

Outra vez nas Fragas

Volvín ás Fragas. Levaba tempo sen ir, uns cantos anos, desde antes desta pandemia. A preguiza ten estas cousas.

É curioso como toda a xente coa que te topas polo camiña saúda. Iso sempre sorprende. Por que?

Ver as distintas construcións humanas ao longo do camiño contribúen a facer ameno o camiño. Alegra ver ao final a torre da campá do mosteiro que che di que o que se empezou no centro de Pontedeume ten a súa recompensa coa beleza do mosteiro, illado dentro da natureza que domina todo ó seu redor e que te mergulla noutro planeta, e coa vista da paisaxe.

Fuliada na vila

En xuño merquei por fin este libro escrito co corazón por unha persoa que teimudamente quere salvar as súas raíces.

Conseguiu acceder ás cancións da súa avoa que escoitara de neno grazas ó labor dunha musicóloga que percorreu Galicia despois de asistir a clases de galego no verán na Universidade de Santiago. Grazas ós contactos conseguiu acceder a esa muller que volveu varias  décadas  despois á nosa terra, moito despois da morte das súas informantes.

Ricardo, Richi, Casás Salgado recupera o repertorio da aldea na que botou moitos días de lecer na nenez, pero interpretado coa súa formación de jazz e conservatorio.

Unha web interesante

Volvemos ó hábito de escribir aquí.

Hai unha páxina dun amigo que quero recomendar:

Páxina de Luis García Corral

Lembranzas

Sei que ela foi feliz.

Un dos grandes consolos da vida e destes días son as fotos que fun ordenando e metendo en álbumes.

A memoria dos momentos vividos e os recordos que me transmiten persoas aínda vivas son alimento da alma.

Saída...

Nunca esquecerei a saída de onte, ver cunha tardiña de sol espléndida o mar, tocalo, pisa-la area, ir ós espazos verdes: Vioño, Sta. Margarida, Paseo das Pontes.

Volver coa noite.

Ver tanta xente, ver que era prudente.

A vida, a ledicia.
Ve-la vida cos ollos do amencer.

Dar grazas a Deus de corazón por esta sinxela marabilla.

Xoel López - Reconstrucción (Deluxe 12 años después)

Este tema de Deluxe, aínda non Xoel López, sempre o asocio á estrada e parque de Bens.
Un grande agasallo para estes tempos diferentes.

Nightscapes 4K

Nestes tempos de incerteza dan paz estes ceos...
E agora estamos aprendendo, por lóxica, a ver a irracionalidade da contaminación lumínica.

Miña Coruña

Un canto ó optimismo desde a miña cidade... Volveremos quedar no Obelisco...

Tiruleque en confinamento

Unha grande mestría ó adaptar a letra do San Sadurniño.
Festa rachada!
Vémonos nas prazas!