Hoy he visto una acción que hace que la vida valga la pena, que te empuja a seguir luchando. Un poco antes de la misa católica de mi parroquia a las 11 de la mañana, con todo preparado y esperando al comienzo, vi que una chica de mi tanda de confirmación, que suele ir a Misa con sus padres, llegó después de ellos y los saludó públicamente, sin miedo de manifestar su amor a ellos externamente, con un beso en la mejilla a cada uno. En medio de tanta violencia y egoísmo, de gente que se preocupa más por las nuevas tecnologías y los animales que por las personas (es mi opinión personal), toca el corazón expresiones de AMOR como éstas sin vergüenza ni miedo.
Neste blogue tento contar o que son e o que me gusta - En este blog intento contar lo que soy y lo que me gusta
Subscribirse a:
Publicar comentarios (Atom)
Vodas de ouro
Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...
-
Hoy va de cine. El jueves fui al Colón, antigua sala de cine, a ver esta obra de Berlanga. Tiene una particularidad este ciclo: sólo se ech...
-
Tamén era domingo cando fai cincuenta anos estas dúas belezas decidiron casar... orgulloso deles sempre... mágoa que o xardín de San Carlos...
-
El domingo pasado decidí bajar un rato al Paseo de Riazor. La noche estaba plácida, invitaba a un paseo nocturno. Cuando llegué a la Plaza ...
Ningún comentario:
Publicar un comentario